Socratos Sign in

displicet

displicet is a Latin form of displiceo, meaning “displease (+dat.)”. It is the 3rd person singular present active indicative.

Found 47 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro A. Cluentio 144: … ret fortasse quispiam displiceatne mihi legum praesidio capitis periculum propulsare. mihi vero, iudices, non displicet, sed utor instituto meo. in hominis honesti prudentisque iudicio non solum meo consilio uti consuevi sed mult …

Augustine, Epistulae 1·103: … do verbo non nostro, sed ipsius, nec eius scripturas sic in memoria tua figeres, ut contra eas cor clauderes. Displicet tibi quia trahens ad salutem, cum tam multos nostros ad perniciem traxeritis. Quid enim volumus, nisi te comp …

All forms of displiceo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.