diligentius

diligentius is a Latin form of diligo, meaning “love, value, esteem, be fond of”. It is the comparative adverb.

Found 141 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 3.16.4: Itaque se suaque omnia Caesari dediderunt. In quos eo gravius Caesar vindicandum statuit quo diligentius in reliquum tempus a barbaris ius legatorum conservaretur. Itaque omni senatu necato reliquos sub corona vendidit.

Seneca the Younger, Apocolocyntosis 5: … lis sed qualis esse marinis beluis solet, raucam et implicatam, putavit sibi tertium decimum laborem venisse. Diligentius intuenti visus est quasi homo. Accessit itaque et quod facillimum fuit Graeculo, ait: Claudius gaudet esse il …

All forms of diligo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.