dicta

dicta is a Latin form of dico, meaning “say, speak, tell; call”.

It can also be a form of dictum, “word, saying”. It is the accusative plural neuter noun.

Found 823 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.19.4: simul commonefacit quae ipso praesente in concilio [Gallorum] de Dumnorige sint dicta, et ostendit quae separatim quisque de eo apud se dixerit.

Cicero, In C. Verrem 2.2.120: … liquis sit aut potestas aut procuratio, quin eam rem tu ad tuum quaestum nundinationemque hominum traduxeris? Dicta sunt priore actione et privatim et publice testimonia; legati Centuripini, Halaesini, Catinenses, Panhormitan …

Cicero, Tusculanae Disputationes 3.71: … dictis ádlevans Non ídem, cum fortúna mutata ímpetum Convértat, clade súbita frangatúr sua, Ut ílla ad alios dícta et praecepta éxcidant. haec cum disputant, hoc student efficere, naturae obsisti nullo modo posse; idem tamen …

All forms of dico (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.