dicito
dicito is a Latin form of dico, meaning “say, speak, tell; call”. It is the 3rd person singular future active imperative or 2nd person singular future active imperative.
Found 57 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.3.41: … ore actione nolueris et iis tacitus os tuum praebere malueris, quamvis et te et patronos tuos ingeniosos esse dicito. quare igitur id quod ais adsecutus es? Magna est laus si superiores consilio vicisti, posterioribus exemplum …
Plautus, Menaechmi 3.3.538b: Dicito: curabitur.
Plautus, Miles Gloriosus 4.2.1088: Atque ádeo, audin tu? dicíto docte et cordáte, ut cor ei sáliat —
All forms of dico (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.