devia
devia is a Latin form of devius, meaning “out of the way, remote; erring”. It is the accusative plural neuter adjective.
Found 40 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Ovid, Heroides 2.118: Et cecinit maestum devia carmen avis;
Suetonius, Tiberius 60.1: … m inopinanter obtulerat, perfricari eodem pisce faciem iussit, territus quod is a tergo insulae per aspera et deuia erepsisset ad se; gratulanti autem inter poenam, quod non et lucustam, quam praegrandem ceperat, obtulisset, …
Lucan, Civil War 6.331: Devia, qua vastos aperit Candavia saltus,
All forms of devius (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.