deseruit
deseruit is a Latin form of desero, meaning “abandon, desert”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 69 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Civili 2.32: … e ac proditos a vobis dicunt et prioris sacramenti mentionem faciunt. Vosne vero L. Domitium, an vos Domitius deseruit? Nonne extremam pati fortunam paratos proiecit ille? nonne sibi clam salutem fuga petivit? nonne proditi per …
Ovid, Heroides 5.126: Deseruit socios hospite capta deos.
Seneca the Younger, De Beneficiis 4.2.1: In hac parte nobis pugna est cum Epicureis, delicata et umbratica turba in convivio suo philosophantium, apud quos virtus voluptatum ministra est, illis paret, illis deservit, illas supra se videt. " Non est," inquis, " voluptas sine virtute."
All forms of desero (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.