Socratos Sign in

debui

debui is a Latin form of debeo, meaning “owe; ought, must”. It is the 1st person singular perfect active indicative.

Found 75 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.3.175: … ndi improbandique permisi; mancipes a civitatibus pecunias extorserunt, ego autem, quam pecuniam populis dare debui, mancipibus dedi!

Augustine, Epistulae 1·70: … c acceptum deo sentio, ut, cum animam tuam tam bonam levas ad dominum, quoniam in illa me habes, leves et me. Debui ergo nunc libros mittere, quos emendaturum me esse promiseram et ideo non misi quia non emendavi, non quia no …

All forms of debeo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.