Socratos Sign in

damna

damna is a Latin form of damno, meaning “condemn”. It is the 2nd person singular present active imperative.

Found 155 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.1.33: … um. sileatur de nocturnis eius bacchationibus ac vigiliis; lenonum, aleatorum, perductorum nulla mentio fiat; damna, dedecora, quae res patris eius, aetas ipsius pertulit, praetereantur; lucretur indicia veteris infamiae; pat …

Ovid, Amores 2.15.24: Damnaque sub gemmam fer pereuntis aquae —

All forms of damno (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.