cunctatus
cunctatus is a Latin form of cunctor, meaning “delay, hesitate, linger”. It is the perfect deponent participle nominative singular masculine.
Found 50 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Letters to his Friends 10.15.2: … x paucitate eius non multis ante diebus decem qui optimi fuerant ad me transierunt. quibus rebus ego cognitis cunctatus non sum; in cursu bonorum consiliorum Lepidum adiuvandum putavi.
Pliny the Younger, Epistulae 5.1.4: Ad hoc ille: 'Rogo cognoscas.' Cunctatus paulum 'Faciam' inquam; 'neque enim video cur ipse me minorem putem, quam tibi videor. Sed iam nunc memento non defuturam mihi constantiam, si ita fides duxerit, secundum matrem tuam pronuntiandi.'
All forms of cunctor (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.