cunctantem
cunctantem is a Latin form of cunctor, meaning “delay, hesitate, linger”. It is the present active participle accusative singular masculine.
Found 44 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Letters to his Friends 6.1.5: … ribenti veniebat in mentem me esse eum, cuius tu desperationem accusare solitus esses quemque auctoritate tua cunctantem et diffidentem excitare. quo quidem tempore non ego causam nostram sed consilium improbabam. sero enim nos ii …
Ovid, Amores 2.19.12: Cunctantem tardo iussit abire pede!
All forms of cunctor (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.