Socratos Sign in

credit

credit is a Latin form of credo, meaning “believe, trust; entrust (+dat.)”. It is the 3rd person singular present active indicative.

Found 129 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 112: … a est, quod duas res sanctissimas violat, amicitiam et fidem. nam neque mandat quisquam fere nisi amico neque credit nisi ei quem fidelem putat. perditissimi est igitur hominis simul et amicitiam dissolvere et fallere eum qui …

Ovid, Metamorphoses 9.141: Credit amans, venerisque novae perterrita fama

All forms of credo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.