credidit
credidit is a Latin form of credo, meaning “believe, trust; entrust (+dat.)”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 126 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 8.27.3: Fabius, etsi nondum in conspectum venerat hostibus neque se Caninio coniunxerat, tamen doctus ab eis qui locorum noverant naturam potissimum credidit hostes perterritos eum locum, quem petebant, petituros.
Ovid, Metamorphoses 8.869: Credidit et verso dominus pede pressit harenam
Plautus, Asinaria 2.4.501: adnumeravit et mihi crédidit, nequest deceptus in eo.
All forms of credo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.