crederes
crederes is a Latin form of credo, meaning “believe, trust; entrust (+dat.)”. It is the 2nd person singular imperfect active subjunctive.
Found 48 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, De Natura Deorum 1.88: … ut, si Seriphi natus esses nec umquam egressus ex insula, in qua lepusculos vulpeculasque saepe vidisses, non crederes leones et pantheras esse, cum tibi quales essent dicerentur, si vero de elephanto quis diceret, etiam rideri …
Curtius Rufus, Historiarum Alexandri Magni 4.10.23: Crederes Alexandrum inter suas necessitudines flere et solacia non adhibere, sed quaerere. Cibo certe abstinuit omnemque honorem funeri patrio Persarum more servavit, dignus hercule, qui nunc quoque tantae et mansuetudinis et continentiae ferat fructum.
All forms of credo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.