cortice
cortice is a Latin form of cortex, meaning “bark, rind; cork”. It is the ablative singular feminine noun or ablative singular masculine noun.
Found 49 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 2.33.2: … e indiligentius servaturos crediderant, partim cum iis quae retinuerant et celaverant armis, partim scutis ex cortice factis aut viminibus intextis, quae subito, ut temporis exiguitas postulabat, pellibus induxerant, tertia vig …
Martial, Epigrammata 13.86.2: Cortice deposita mollis echinus erit.
All forms of cortex (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.