corripit
corripit is a Latin form of corripio, meaning “seize, snatch, grab; attack; reproach”. It is the 3rd person singular present active indicative.
Found 51 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Letters to his Friends 8.9.1: … itorem. post repulsam vero risus facit; civem bonum ludit et contra Caesarem sententias dicit, exspectationem corripit, †Curionem prorsus Curionem non mediocriter obiurgatus ac repulsa se mutavit. praeterea, qui numquam in foro …
Vergil, Aeneid 6.210: Corripit Aeneas extemplo avidusque refringit
All forms of corripio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.