convicio
convicio is a Latin form of convicium, meaning “loud abuse, insult; outcry”. It is the ablative singular neuter noun or dative singular neuter noun.
Found 49 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Civili 1.2: … urbem Pompeius videretur; ut M. Rufus, qui sententiam Calidii paucis fere mutatis rebus sequebatur. Hi omnes convicio L. Lentuli consulis correpti exagitabantur. Lentulus sententiam Calidii pronuntiaturum se omnino negavit. Mar …
Suetonius, Divus Augustus 13.2: … ius ille Catonis aemulus, cum catenati producerentur, imperatore Antonio honorifice salutato, hunc foedissimo conuicio coram prosciderunt.
Phaedrus, Fabulae 1.6.5: Convicio permotus quaerit Iuppiter
All forms of convicium (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.