convicia
convicia is a Latin form of convicium, meaning “loud abuse, insult; outcry”. It is the accusative plural neuter noun.
Found 63 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 1.69: Sunt autem quidam Epicurei timidiores paulo contra vestra convicia, sed tamen satis acuti, qui verentur ne, si amicitiam propter nostram voluptatem expetendam putemus, tota ami …
Ovid, Metamorphoses 4.548: invidiam fecere deae. Convicia Iuno
Suetonius, Divus Julius 49.1: … eius famam nihil quidem praeter Nicomedis contubernium laesit, graui tamen et perenni obprobrio et ad omnium conuicia exposito. omitto Calui Licini FPR p.322 notissimos uersus: Bithynia quicquid et predicator Caesaris umquam ha …
All forms of convicium (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.