conventu
conventu is a Latin form of convenio, meaning “come together, meet, assemble; agree; (impers. convenit) it is agreed, it is fitting”.
It can also be a form of conventus, “meeting, assembly; court district”. It is the ablative singular masculine noun or supine dative singular neuter.
Found 82 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.18.2: Quaerit ex solo ea quae in conventu dixerat. Dicit liberius atque audacius. Eadem secreto ab aliis quaerit; reperit esse vera:
Suetonius, Divus Julius 49.2: … unc esse regnum. quo tempore, ut Marcus Brutus refert, Octauius etiam quidam ualitudine mentis liberius dicax conuentu maximo, cum Pompeium regem appellasset, ipsum reginam salutauit. sed C. Memmius etiam ad cyathum †et ui Nicom …
All forms of convenio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.