convenerat
convenerat is a Latin form of convenio, meaning “come together, meet, assemble; agree; (impers. convenit) it is agreed, it is fitting”. It is the 3rd person singular pluperfect active indicative.
Found 57 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 2.19.6: … ta nostri exercitus ab iis qui in silvis abditi latebant visa sunt, quod tempus inter eos committendi proelii convenerat, ut intra silvas aciem ordinesque constituerant atque ipsi sese confirmaverant, subito omnibus copiis provola …
Suetonius, Divus Julius 9.2: … m paenitentia uel metu diem caedi destinatum non obisse et idcirco ne Caesarem quidem signum, quod ab eo dari conuenerat, dedisse; conuenisse autem Curio ait, ut togam de umero deiceret.
Seneca the Younger, Epistulae 20.118.1: Exigis a me frequentiores epistulas. Rationes conferamus; solvendo non eris. Convenerat quidem, ut tua priora essent, tu scriberes, ego rescriberem. Sed non ero difficilis; bene credi tibi scio. It …
All forms of convenio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.