continuum
continuum is a Latin form of continuus, meaning “continuous, uninterrupted, successive”. It is the genitive plural neuter adjective or genitive plural masculine adjective or accusative singular masculine adjective or nominative singular neuter adjective.
Found 25 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Tacitus, Germania 43.3: dirimit enim scinditque Suebiam continuum montium iugum, ultra quod plurimae gentes agunt, ex quibus latissime patet Lugiorum nomen in plures civitates diffusum. valentissimas nominasse sufficiet, Harios, Helveconas, Manimos, Helisios, Naharvalos.
Boethius, De consolatione philosophiae 5.M5.3: Continuumque trahunt ui pectoris incitata sulcum,
All forms of continuus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.