Socratos Sign in

contingit

contingit is a Latin form of contingo, meaning “touch; happen; (+dat.) befall”. It is the 3rd person singular present active indicative.

Found 108 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 3.10: … telios, quos hic sciebam esse, veni ut auferrem, quos legerem, dum essem otiosus; quod quidem nobis non saepe contingit. Quam vellem, inquit, te ad Stoicos inclinavisses! erat enim, si cuiusquam, certe tuum nihil praeter virtutem …

Ovid, Heroides 21.34: Contingit merces? et placuisse nocet?

All forms of contingo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.