contingat
contingat is a Latin form of contingo, meaning “touch; happen; (+dat.) befall”. It is the 3rd person singular present active subjunctive.
Found 71 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Philippicae 13.38: … iugulata, an consentire ne ludibrio simus inimicis. si esset iugulata, numquam exsurgeret: quod tibi tuisque contingat. Vtrum inquit elegantius. atqui hoc bello de elegantia quaeritur!
Pliny the Younger, Epistulae 4.1.7: Contingat modo te filiamque tuam fortes invenire! nam continget hilares, si nos incolumes receperitis. Vale.
Plautus, Asinaria 3.3.720: Opta id quod ut cóntingat tibi vis.
All forms of contingo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.