Socratos Sign in

contentus

contentus is a Latin form of contineo, meaning “hold together, contain; restrain”. It is the perfect passive participle nominative singular masculine or nominative singular masculine adjective.

Found 382 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 8.21.2: Ceteri e vestigio mittunt ad Caesarem legatos petuntque, ut ea poena sit contentus hostium, quam si sine dimicatione inferre integris posset, pro sua clementia atque humanitate numquam profecto esset illaturus.

Seneca the Younger, Apocolocyntosis 3: … um, qui modo se tot milia hominum sequentia videbat, tot praecedentia, tot circumfusa, subito solum destitui. Contentus erit his interim convictoribus. Haec ait et turpi convolvens stamina fuso abrupit stolidae regalia tempora vi …

All forms of contineo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.