Socratos Sign in

consulis

consulis is a Latin form of consul, meaning “consul”. It is the genitive singular masculine noun.

Found 382 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 6.1.2: Simul ab Gnaeo Pompeio proconsule petit, quoniam ipse ad urbem cum imperio rei publicae causa remaneret, quos ex Cisalpina Gallia consulis sacramento rogavisset,

Cicero, Pro P. Sestio 11: … possitis, audite litteras et vestram memoriam ad timoris praeteriti cogitationem excitate. Litterae Ciceronis consvlis. hoc adventu P. Sesti tribunorum plebis novorum, qui tum extremis diebus consulatus mei res eas quas gesseram …

Vergil, Aeneid 6.819: Consulis imperium hic primus saevasque secures

All forms of consul (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.