consulibus
consulibus is a Latin form of consul, meaning “consul”. It is the ablative plural masculine noun or dative plural masculine noun.
Found 649 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.2.1: Apud Helvetios longe nobilissimus fuit et ditissimus Orgetorix. Is M. Messala, [et P.] M. Pisone consulibus regni cupiditate inductus coniurationem nobilitatis fecit et civitati persuasit ut de finibus suis cum omnibus copiis exirent:
Cicero, De Lege Agraria 1.10: etenim, quod superiore parte legis praefinitum fuit, Svlla et Pompeio consvlibvs, id rursus liberum infinitumque fecerunt. iubet enim eosdem xviros omnibus agris publicis pergrande vectigal …
Ovid, Ars Amatoria 2.696: Consulibus priscis condita testa merum.
All forms of consul (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.