consules

consules is a Latin form of consul, meaning “consul”. It is the nominative plural masculine noun or accusative plural masculine noun.

Found 1,180 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 8.50.4: … sequentis anni commendaret, propterea quod insolenter adversarii sui gloriarentur L. Lentulum et C. Marcellum consules creatos qui omnem honorem et dignitatem Caesaris spoliarent, ereptum Ser. Galbae consulatum, cum is multo plu …

Caesar, De Bello Civili 1.6: … od superioribus annis acciderat, ut de eorum imperio ad populum feratur, paludatique votis nuncupatis exeunt. Consules, quod ante id tempus accidit numquam, ex urbe proficiscuntur, lictoresque habent in urbe et Capitolio privati …

Cicero, De Lege Agraria 3.6: … lam cui ademptum est, aliquem scrupulum cui datum est. Rulli cautio est haec: qvi post C. Marivm Cn. Papirivm consvles. quam procul a suspicione fugit, quod eos consules qui adversarii Sullae maxime fuerunt potissimum nominavit! …

All forms of consul (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.