Socratos Sign in

consularium

consularium is a Latin form of consularis, meaning “consular, of a consul; (noun) ex-consul”. It is the genitive plural masculine adjective or genitive plural feminine adjective or genitive plural neuter adjective or genitive plural masculine noun.

Found 37 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Philippicae 2.13: sed quoniam illis quos nominavi tot et talibus viris res publica orbata est, veniamus ad vivos qui duo de consularium numero reliqui sunt. L. Cotta, vir summo ingenio summaque prudentia, rebus eis gestis quas tu reprehendis sup …

Tacitus, Agricola 14.1: Consularium primus Aulus Plautius praepositus ac subinde Ostorius Scapula, uterque bello egregius: redactaque paulatim in formam provinciae proxima pars Britanniae, addita insuper veteranorum colonia.

All forms of consularis (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.