constet

constet is a Latin form of consto, meaning “agree, stand together; be established”. It is the 3rd person singular present active subjunctive.

Found 112 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.1.18: ita reieci iudices ut hoc constet, post hunc statum rei publicae quo nunc utimur simili splendore et dignitate consilium nullum fuisse. quam is …

Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 2.14: … roque dicitur, ex eoque iucundum, modo intellegas inter illum, qui dicat: Tánta laetitia aúctus sum, ut nihil cónstet, et eum, qui: Nunc demum mihi animus ardet, quorum alter laetitia gestiat, alter dolore crucietur, esse illum …

Seneca the Younger, De Tranquillitate Animi 7.4: Praecipue tamen uitentur tristes et omnia deplorantes, quibus nulla non causa in querellas placet. Constet illi licet fides et beneuolentia, tranquillitati tamen inimicus est comes perturbatus et omnia gemens.

All forms of consto (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.