constantis
constantis is a Latin form of consto, meaning “agree, stand together; be established”. It is the present active participle genitive singular masculine.
Found 30 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Tusculanae Disputationes 5.77: huic igitur succumbet virtus, huic beata sapientis et constantis viri vita cedet? quam turpe, o dii boni! pueri Spartiatae non ingemescunt verberum dolore laniati. adulescent …
Ammianus Marcellinus, Res Gestae 20.11.3: … bat, quod Olympiada (Ablabi filiam), praefecti quondam praetorio, ei copulaverat coniugem sponsam fratris sui Constantis.
All forms of consto (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.