constantiam
constantiam is a Latin form of constantia, meaning “steadiness, firmness, consistency”. It is the accusative singular feminine noun.
Found 106 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 8.39.2: … agna poena esse adficiendam iudicabat, ne universa Gallia non sibi vires defuisse ad resistendum Romanis, sed constantiam putaret, neve hoc exemplo ceterae civitates locorum opportunitate fretae se vindicarent in libertatem,
Cicero, Pro Q. Ligario 26: … e cognovissem in primis eam virtutem solere laudari. quae fuit igitur umquam in ullo homine tanta constantia? Constantiam dico; nescio an melius patientiam possim dicere. quotus enim istud quisque fecisset ut, a quibus partibus in …
All forms of constantia (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.