conspectum
conspectum is a Latin form of conspectus, meaning “sight, view; presence; appearance”. It is the accusative singular masculine noun.
Found 182 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 4.12.2: rursus his resistentibus consuetudine sua ad pedes desiluerunt subfossis equis compluribus nostris deiectis reliquos in fugam coniecerunt atque ita perterritos egerunt ut non prius fuga desisterent quam in conspectum agminis nostri venissent.
Terence, Heautontimorumenos 3.1.434: Conspectum fugitat, propter peccatum; tum hoc timet,
All forms of conspectus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.