consecuta
consecuta is a Latin form of consequor, meaning “follow, pursue; attain”. It is the perfect passive participle nominative plural neuter or perfect passive participle vocative plural neuter or perfect passive participle accusative plural neuter or perfect passive participle ablative singular feminine.
Found 61 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 5.23.6: quod aequinoctium suberat, necessario angustius milites collocavit ac summa tranquillitate consecuta, secunda inita cum solvisset vigilia, prima luce terram attigit omnesque incolumes naves perduxit.
Seneca the Elder, Controversiae 8.6.6: … frater: ille habuit sine dubio nouercam. “Conscia, inquit, est filia.” ego torqueri coepi, nouerca torquere. Consecuta es, mulier, quod uoluisti: solus omnium magis sensi nouercam cum perdidi. Porci Latronis. Habui filium tam bo …
All forms of consequor (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.