coniectura
coniectura is a Latin form of conicio, meaning “throw, hurl; put together; conclude, guess; (coniectura) guess, inference”. It is the future active participle nominative singular feminine or future active participle vocative singular feminine or future active participle ablative singular feminine or future active participle nominative plural neuter.
Found 188 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Civili 3.78: … neribus aegri depositis, per Epirum atque Athamaniam iter facere coepit. Pompeius quoque de Caesaris consilio coniectura iudicans ad Scipionem properandum sibi existimabat: si Caesar iter illo haberet, ut subsidium Scipioni ferret …
Seneca the Elder, Excerpta Controversiae 7.3: … inuisum tibi fuisse patrem dico, ut occidere uolueris; tam inuisum ipse confiteris, ut mori uolueris. Extra. Coniectura duplex a persona una: an sibi parauerit, an patri. Laberium diuus Iulius ludis suis mimum produxit, deinde eq …
All forms of conicio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.