congruens
congruens is a Latin form of congruo, meaning “agree, coincide, correspond; fit”. It is the present active participle accusative singular neuter or present active participle nominative singular masculine or present active participle vocative singular masculine or present active participle nominative singular feminine.
Found 36 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, De Republica 2.1: … odus in dicendo et gravitate mixtus lepos et summum vel discendi studium vel docendi et orationi vita admodum congruens.
Tacitus, Annales 1·135: … ed persequi incertum fuit, cum ex usu temporis huc illuc mearent, gliscerent numero et aliquando minuerentur. Congruens crediderim recensere ceteras quoque rei publicae partis, quibus modis ad eam diem habitae sint, quoniam Tiber …
All forms of congruo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.