Socratos Sign in

confitetur

confitetur is a Latin form of confiteor, meaning “confess, admit, acknowledge”. It is the 3rd person singular present passive indicative.

Found 46 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro P. Sulla 52: … io totam per urbem caedis atque incendiorum constituta est; tum tuus pater, Corneli, id quod tandem aliquando confitetur, illam sibi officiosam provinciam depoposcit ut, cum prima luce consulem salutatum veniret, intromissus et me …

Augustine, Confessiones 12.2: Confitetur altitudini tuae humilitas linguae meae, quoniiam tu fecisti caelum et terram, hoc caelum, quod uideo, terramq …

All forms of confiteor (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.