conficit
conficit is a Latin form of conficio, meaning “complete, accomplish; wear out”. It is the 3rd person singular present active indicative.
Found 32 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Civili 1.23: … o in stipendium. Milites Domitianos sacramentum apud se dicere iubet atque eo die castra movet iustumque iter conficit VII omnino dies ad Corfinium commoratus, et per fines Marrucinorum, Frentanorum, Larinatium in Apuliam V perv …
Cicero, Tusculanae Disputationes 2.19: … uxilium expetens, mori cupiens; Heu, quí salsis fluctíbus mandet Me ex súblimo vertíce saxi! Iam iam ábsumor; confícit animam Vis vólneris, ulceris aéstus. difficile dictu videtur eum non in malo esse, et magno quidem, qui ita c …
All forms of conficio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.