Socratos Sign in

confer

confer is a Latin form of confero, meaning “bring together; compare; (se conferre) go”. It is the 2nd person singular present active imperative.

Found 35 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In Catilinam 1.23: … s iveris, sustinebo. sin autem servire meae laudi et gloriae mavis, egredere cum importuna sceleratorum manu, confer te ad Manlium, concita perditos civis, secerne te a bonis, infer patriae bellum, exsulta impio latrocinio, ut …

Ovid, Remedia amoris 707: Confer Amyclaeis medicatum vellus aënis

Plautus, Casina 3.5.647: sed hóc quidquid ést eloquere, ín pauca cónfer:

All forms of confero (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.