concitatus
concitatus is a Latin form of concito, meaning “rouse, stir up; urge on, spur; (concitus) swift, rapid”. It is the perfect passive participle nominative singular masculine.
Found 27 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro A. Cluentio 137: … rendum ad populum non arbitrarentur. ipse deinde populus Romanus qui L.Lucii Quincti fictis querimoniis antea concitatus rem illam et rogationem flagitarat, idem C.Gaii Iuni fili, pueri parvoli, lacrimis commotus maximo clamore et …
All forms of concito (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.