conciliare
conciliare is a Latin form of concilio, meaning “win over, bring together, unite; procure”. It is the 2nd person singular present passive imperative or 2nd person singular present passive indicative or present active infinitive.
Found 28 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Civili 3.56: … um recepit, nonnullas urbes per vim expugnavit, reliquas civitates circummissis legationibus amicitia Caesari conciliare studebat. In his rebus fere erat Fufius occupatus.
All forms of concilio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.