concilia
concilia is a Latin form of concilio, meaning “win over, bring together, unite; procure”. It is the 2nd person singular present active imperative.
It can also be a form of concilium, “assembly, council, meeting”.
Found 35 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 5.2.4: ipse cum legionibus expeditis IIII et equitibus DCCC in fines Treverorum proficiscitur, quod hi neque ad concilia veniebant neque imperio parebant Germanosque Transrhenanos sollicitare dicebantur.
Aulus Gellius, Noctes Atticae 2.23.10: … a, Quae hóc idem a viro Ímpetrarit suo, quód ego anus modo Efféci, paelice út meum privarém virum? Haéc erunt concília hodie, dífferor sermóne miser.
All forms of concilio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.