Socratos Sign in

conatur

conatur is a Latin form of conor, meaning “try, attempt”. It is the 3rd person singular present passive indicative.

Found 57 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Civili 1.81: … nemo. His eos suppliciis male haberi Caesar et necessariam subire deditionem quam proelio decertare malebat. Conatur tamen cos vallo fossaque circummunire, ut quam maxime repentinas eorum eruptiones demoretur; quo necessario d …

Cicero, In C. Verrem 1.1.4: … ihi, vobis, M’. Glabrioni, populo Romano, sociis, exteris nationibus, ordini, nomini denique senatorio facere conatur; qui ita dictitat, iis esse metuendum qui quod ipsis solis satis esset surripuissent, se tantum eripuisse ut …

All forms of conor (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.