compulit
compulit is a Latin form of compello, meaning “(compellere) drive together, force, compel; (compellare) address, accost”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 46 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro T. Annio Milone 73: … it partitus est; eum qui plurimis caedibus in foro factis singulari virtute et gloria civem domum vi et armis compulit; eum cui nihil umquam nefas fuit nec in facinore nec in libidine; eum qui aedem nympharum incendit ut memoria …
Pliny the Younger, Epistulae 3.4.5: Compulit autem me ad hoc consilium non solum consensus senatus, quamquam hic maxime, verum et alii quidam minores, sed …
All forms of compello (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.