compertum
compertum is a Latin form of comperio, meaning “find out, learn, discover; (compertum) known for certain”. It is the perfect passive participle nominative singular neuter or perfect passive participle accusative singular neuter.
It can also be a form of compertus, “ascertained, proved, verified”.
Found 56 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.44.12: Quod si eum interfecerit, multis sese nobilibus principibusque populi Romani gratum esse facturum (id se ab ipsis per eorum nuntios compertum habere), quorum omnium gratiam atque amicitiam eius morte redimere posset.
Sallust, Catilinae Coniuratio 58: "Compertum ego habeo, milites, verba virtutem non addere neque ex ignavo strenuum neque fortem ex timido exercitum orati …
All forms of comperio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.