comperit
comperit is a Latin form of comperio, meaning “find out, learn, discover; (compertum) known for certain”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 61 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.22.1: Prima luce, cum summus mons a [Lucio] Labieno teneretur, ipse ab hostium castris non longius mille et quingentis passibus abesset neque, ut postea ex captivis comperit, aut ipsius adventus aut Labieni cognitus esset,
Suetonius, Tiberius 11.4: Comperit deinde Iuliam uxorem ob libidines atque adulteria damnatam repudiumque ei suo nomine ex auctoritate Augusti r …
All forms of comperio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.