commota
commota is a Latin form of commoveo, meaning “move, stir; disturb, agitate; arouse”. It is the perfect passive participle nominative plural neuter or perfect passive participle vocative plural neuter or perfect passive participle accusative plural neuter or perfect passive participle ablative singular feminine.
Found 47 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.4.87: … is huic iniuriae crudelitatique fiebat donec populus atque universa multitudo, atrocitate rei misericordiaque commota, senatum clamore coegit ut isti simulacrum illud Mercuri polliceretur. clamabant fore ut ipsi se di immortale …
Cicero, De Divinatione 1.80: … r animi vehementius, saepe etiam cura et timore, qualis est illa flexánima tamquam lýmphata aut Bacchí sacris commóta in tumulis Teúcrum commemoráns suum. Atque etiam illa concitatio declarat vim in animis esse divinam. negat e …
Seneca the Younger, De Ira 1.7.3: Deinde ratio ipsa, cui freni traduntur, tam diu potens est quam diu diducta est ab adfectibus; si miscuit se illis et inquinauit, non potest continere quos summouere potuisset. Commota enim semel et excussa mens ei seruit quo inpellitur.
All forms of commoveo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.