committitur
committitur is a Latin form of committo, meaning “entrust; join; commit; (proelium) begin”. It is the 3rd person singular present passive indicative.
Found 30 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 11: … ae cupiditas ut acria ac severa iudicia fiant intellegis. longo intervallo iudicium inter sicarios hoc primum committitur, cum interea caedes indignissimae maximaeque factae sunt; omnes hanc quaestionem te praetore manifestis malef …
Pseudo-Caesar, De Bello Alexandrino 46: … te naves adversae rostris concurrerunt adeo vehementer ut navis Octaviana rostro discusso ligno contineretur. Committitur acriter reliquis locis proelium concurriturque ad duces maxime: nam cum suo quisque auxilium ferret, magnum c …
All forms of committo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.