collocavit
collocavit is a Latin form of colloco, meaning “place, put, station; arrange; give in marriage”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 29 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 5.23.6: quod aequinoctium suberat, necessario angustius milites collocavit ac summa tranquillitate consecuta, secunda inita cum solvisset vigilia, prima luce terram attigit omnesque incolumes naves perduxit.
Suetonius, Divus Augustus 43.4: … Parthorum obsides tunc primum missos per mediam harenam ad spectaculum induxit superque se subsellio secundo collocauit. solebat etiam citra spectaculorum dies, si quando quid inuisitatum dignumque cognitu aduectum esset, id extr …
Petronius, Satyricon 136·2: Collocavit illa ignem cassis harundinibus collectum, ingestisque super pluribus lignis excusare coepit moram, quod amica …
All forms of colloco (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.