collo
collo is a Latin form of collum, meaning “neck”. It is the ablative singular neuter noun or dative singular neuter noun.
Found 177 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.5.27: … in qua pulvinus erat perlucidus Melitensis rosa fartus; ipse autem coronam habebat unam in capite, alteram in collo, reticulumque ad naris sibi admovebat tenuissimo lino, minutis maculis, plenum rosae. sic confecto itinere cu …
Martial, Epigrammata 1.109.8: Collo nixa cubat capitque somnos,
Plautus, Epidicus 3.2.360: ipse in meo cóllo tuos pater cruminam collocavit;
All forms of collum (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.