cognitum
cognitum is a Latin form of cognosco, meaning “get to know, learn; (perf.) know”. It is the perfect passive participle accusative singular masculine.
Found 135 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 2.17.2: … s Belgis reliquisque Gallis complures Caesarem secuti una iter facerent, quidam ex his, ut postea ex captivis cognitum est, eorum dierum consuetudine itineris nostri exercitus perspecta, nocte ad Nervios pervenerunt atque his de …
Plautus, Bacchides 4.9.963: cógnitum ab Helena esse proditum Hecubae; sed ut olim ille se
Apuleius, Apologia 94: Cognitum hoc est tota ciuitate. Rufinum omnes execrati me laudibus tulere. uenerat ad nos, priusquam istam donationem …
All forms of cognosco (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.