cogitet

cogitet is a Latin form of cogito, meaning “think, consider”. It is the 3rd person singular present active subjunctive.

Found 55 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.3.6: … s, inimicus non esse qui potest? qui iure aequo omnis putat esse oportere, is tibi non infestissimus sit, cum cogitet varietatem libidinemque decretorum tuorum? qui sociorum iniuriis provinciarumque incommodis doleat, is in te …

Cicero, Tusculanae Disputationes 3.30: … áxume Meditári secum opórtet, quo pacto ádversam aerumnám ferant. Perícla, damna péregre rediens sémper secum cógitet, Aut fíli peccatum aút uxoris mórtem aut morbum fíliae, Commúnia esse haec, né quid horum umquam áccidat anim …

Ovid, Remedia amoris 570: Cogitet et damno litora foeda suo.

All forms of cogito (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.